06 41 205 475
info@bosscoaching.nl

30 jan 2019

Hoe vaak denk jij voor een ander?

Denken voor een ander

Daar was ik supergoed in. Denken voor een ander. Zelf invullen wat die ander bedoelt met wat hij zegt, wat die blik betekent, wat de ander zal antwoorden op mijn verzoek, hoe die ander over me denkt. Als dit een olympisch onderdeel was geweest had ik zeker kans gemaakt op goud. Ik vulde ‘automatisch’ in wat een ander bedoelt. “Hij mag me vast niet” “Ze vindt me een sukkel, zoals ze naar me kijkt” “Hij vindt mijn voorstel helemaal niets zo te zien” “Hij wil het vast te druk om mij te helpen” “Ze zullen zich wel gekwetst voelen als ik niet op hun feestje kom” “Oh, hij zal dat wel bedoelen” “Zij wordt vast heel boos als ik nee zegt”

Heb jij dat ook? Dat je denkt voor een ander? Dat je zelf invult wat een ander bedoelt, hoe die denkt over jou, wat de ander wil of niet, hoe de ander zal reageren. Zonder dat je het checkt bij die ander.

Mijn eigen gevangenis

Door te denken voor een ander hield ik mijzelf gevangen in mijn eigen negatieve overtuigingen, angsten en zorgen. Ik projecteerde zo onbewust mijn overtuigingen op een ander. Daarmee deed ik mijzelf pijn. Checken of wat ik dacht wel juist was, deed ik natuurlijk niet. De communicatie speelde zich vooral in mijn hoofd af. Ik gaf zo een eigen invulling aan gebeurtenissen. Vaak zo’n uitleg dat ik mezelf wegcijferde, mezelf klein maakte, onzeker maakte, mezelf pijn deed.

Denken voor een ander hielp me ook niet bij beslissingen nemen voor mezelf. Ik kon altijd wel iets bedenken waarom mijn besluit nadelig was voor een ander. Dat maakte het lastig om voor mijzelf te kiezen.

Bevrijd

Op een mooie dag werd ik mij bewust dat ik andersmans gedachten zat in te vullen. Dat ik aan het projecteren was. En hoe ik mezelf op die manier flink te kort deed.

Dat ik iemand altijd kan vragen ‘Wat bedoelt je precies’ ‘Wat is er’ ‘Wat vind je van mijn voorstel’ ‘Wil je me helpen met …….’ .  Vragen staat vrij, toch?

Dat denken voor mezelf genoeg is. Dat ik dan bij mezelf blijf. Dat ik, als ik voor mezelf denk, helder krijg wat ik wil.

Wat een inzicht! Wat een opluchting! Wat een bevrijding!

Alleen nog voor mijzelf denken

Na dit inzicht besloot ik het anders te doen. Niet invullen maar doorvragen tot ik weet wat een ander precies bedoelt. Alleen nog voor mezelf denken. Duidelijk krijgen wat ik wil.

De verandering ging stap voor stap. Mijn gewoonte, om in te vullen wat een ander denkt, was diep bij mij ingeslepen. Waar een wil is, is een weg. Door het inzicht, de bewustwording, kon ik mezelf steeds beter corrigeren. ‘Niet voor een ander denken’ Ik kreeg ook steeds duidelijker zicht op ‘wat ik wil’ en ‘wat die ander precies bedoelt.’

Wat het me heeft gebracht? Meer energie, kracht, rust, zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. En een heel andere werkelijkheid. Veel positiever.

Wil jij dat ook?

 

 

Leave a Reply